Płyta CD/DVD jest zbudowana w następujący sposób: na podłożu poliwęglanu nakładana jest warstwa nagrywalna, do której następnie dodawana jest metaliczna warstwa refleksyjna. Obie warstwy są przypieczętowane czwartą warstwą specjalnego przeźroczystego lakieru na płytach CD-R lub kleju wiążącego w płytach DVD-R (patrz: ilustracja). Nośniki są zapisywane i odczytywane za pomocą wiązki laserowej, przenikającej przez podłoże plastikowe do warstwy do zapisu i odbijanej przez warstwę refleksyjną.

Istnieje wiele powodów utraty możliwości odczytu nośników. Obejmują one w pierwszym rzędzie uszkodzenia spowodowane przez użytkownika takie, jak zadrapania, odciski palców oraz inne uszkodzenia związane z codziennym użytkowaniem. Na drugim miejscu jest nieprawidłowe przechowywanie, np. w samochodzie (ciepło) lub z wystawieniem na działanie bezpośredniego światła słonecznego, co powoduje rozkład warstwy nagrywania. Trzecim głównym powodem jest częsta niewystarczająca jakość oryginalnego nagrania, wynikająca z wadliwych nagrywarek, nieokreślonej lub za wysokiej szybkości nagrywania, partii nośników nieprzetestowanych przez producenta nagrywarki itp. Ważną rolę odgrywają również wady w procesie produkcyjnym nośnika. Należą do nich niewystarczające zapieczętowanie, pozwalające na dostęp tlenu do warstwy nagrywania/ refleksyjnej, który powoduje jej rozkład/ korozję (rdzewienie).